Ale nie o tym chciałam pisać:)

Postanowiłam znowu zacząć moją przygodę z odchudzaniem. Muszę jakoś się oczyścić po Świętach i "nieco" schudnąć ;)
Od tej pory zamierzam wcinać jak najmniej.
Będę codziennie zapisywać to, co pochłonęłam oraz to, ile spaliłam i w jaki sposób. Takie zapisywanie działa mobilzująco.
A więc: DO DZIEŁA!!!   :D

Nigdy nie byłam otyła, ale i nie należałam do "ułomków". Chociaż, jak sięgnę pamięcią, obejrzę stare fotografie albo spytam rodziców czy dziadków, jako dziecko byłam bardzo drobna. Co więcej - zmuszano mnie do jedzenia, bo sama w ogóle o nie nie dbałam.

Tak było do 3 klasy podstawówki już wtedy weszłam w wiek dojrzewania i to dość gwałtownie. W ciągu kilku miesięcy urosłam 10 cm, miałam wilczy apetyt, jak nigdy dotąd.  Ponadto mnej chętnie niż kiedys zażywałam ruchu na świerzym powietrzu, to także nie było w mej naturze. 
W tenże sposób dochowałam się zbędnych kilogramów. Najgorzej wyglądałam w gimnazjum, dobrze ze byłam wysoka, to kilogramy jakoś się rozłożyły.
Nigdy nie miałam duzego brzucha, zawsze miałam talię osy, ładny biust (niemały, ale też nie za duży) oraz... masywne uda i wielką pupę ;(
Niby nie przybierałam juz bardziej na wadze, ale coraz bardziej się siebie wtydziłam :(
głupio mi było nawet wyjść na środek klasy! Oczywiście nie przez nieśmiałość, bo bardzo lubiłam (i lubię) występować, ale bałam się, że będę obiektem żartów.

Nigdy nie byłam tak do końca przegrana, w mojej figurze można było dopatrzyć się ładnych miejsc, buzi też nie miałam brzydkiej, no i byłam zawsze lubiana, a niekiedy podobałam się jakiemuś chłopakowi. I tak jest podziś dzień. Niby już sporo zeszczuplałam, ale nadal wstydzę się siebie i źle się czuję w swoim ciele. Chociaż teraz wiem, że już niewiele mi brakuje do celu i może już w te wakacje posiądę wymarzoną, szczupłą sylwetkę.

Rok temu o tej porze ważyłam ok. 65-66 kg przy wzroście 168cm.
W czerwcu pojechałam na szokolną wycieczkę w góry. Dużo chodziliśmy i zwiedzaliśmy(m.in. Giewont, Dolina Pięciu Stawów),po powrocie ważyłam juz ok. 63 kg. Nie było efektu jo-jo. Później, w wakacje nie jadłam lodów, słodyczy, kolacji. Na początku wakacji byłam 2 tygodnie nad morzem i codziennie biagałam po godzinie, dużo też pływałam. Po powrocie, nadal dużo biegałam, a także jeździłam na rowerze, trzymałam się diety, zaczęłam czytać o odchudzaniu, okazało się że popełniałam małe błędy, które teraz wyeliminowałam. Gdy we wrześniu wróciłam do szkoły, ważyłam 58kg. Czułam się jak nowo narodzona.
Starałam się nie przesadzać z obrzearstwem, ograniczałam tłuszcze, pieczywo i słodycze, niekiedy nie zjadłam kolacji, jednakże odżywiałam się bardzo właściwie.

No, ale w międzyczasie przyszły albo jakieś uroczystości, albo święta, albo miesiączka... A zimą nie bardzo jest jak to wszystko spalić... Tak więc teraz ważę ok. 59,5-60 kg...